"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ" Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή ΣΤ΄ Γράφεις διά τόν θυμόν εἰς τοῦ ἄφρονος τήν καρδίαν.

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ"

Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ἐπιστολή ΣΤ΄

Γράφεις διά τόν θυμόν εἰς τοῦ ἄφρονος τήν καρδίαν.

 

Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό τήν Ἐπιστολή:  Α΄ , Β΄ , Γ΄ , Δ΄ , Ε΄ ,

  Γράφεις διά τόν θυμόν εἰς τοῦ ἄφρονος τήν καρδίαν. (Ἐπιστολή ΣΤ΄).

Γράφεις διά τόν θυμόν εἰς τοῦ ἄφρονος τήν καρδίαν. Ὁ θυμός καθ' ἑαυτόν εἶναι φυσικός. Ὅπως τά νεῦρα στό σῶμα. Εἶναι καί αὐτός νεῦρον ψυχῆς. Καί ὀφείλει νά τόν μεταχειρίζεται ὁ καθείς ἐνανττίον

• τῶν δαιμόνων,

• ἀνθρώπων αἱρετικῶν,

• καί παντός κωλύοντος ἀπό τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ.

Ἐάν δέ θυμώνῃς κατά τῶν ὁμοψύχων ἀδελφῶν ἤ, ἐκτός ἑαυτοῦ γενόμενος, χαλᾷς τά ἔργα τῶν χειρῶν σου, γίνωσκε ὅτι κενοδοξίαν νοσεῖς καί κάμνεις παράχρησιν τοῦ νεύρου τῆς ψυχῆς. 

Ἀπαλλάττεσαι δέ διά τῆς ἀγάπης πρός πάντας καί ἀληθοῦς ταπεινώσεως.

Διά τοῦτο, ὅταν σοί ἔλθῃ θυμός κλεῖσε τό στόμα δυνατά καί μή ὁμιλήσῃς εἰς τόν ὑβρίζοντα ἤ ἀντιμάζοντα ἤ ἐλέγχοντα ἤ πολυειδῶς σε πειράζοντα ἄνευ λόγου.

Καί αὐτός ὁ Ὄφις θά στρίψῃ μέσα εἰς τήν καρδίαν, θά ἀνέλθῃ μέχρι τόν λαιμόν, καί ἀφου δέν θά τοῦ δώσῃς διέξοδον θά πνιγῇ καί θά σκάσῃ. Καί, ὅταν αὐτό ἐπαναληφθῇ ὀλίγας φοράς, θά ὀλιγοστεύσῃ κάι θά παύσῃ τελείως. 

Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος λογικός καί ἥμερος, διορθώνεται ἀσυγκρίτως καλύτερον μέ τήν ἀγάπην κάί μέ τόν ἥμερον τρόπον, παρά μέ τόν θυμόν καί τό ἄγριον.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

Ἀπό: Ἱστολόγιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ" Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή Ε΄ Μή ἐνδύεσαι μονον μέ φύλλα

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ" Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή Ε΄ Μή ἐνδύεσαι μονον μέ φύλλα

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ"

Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ἐπιστολή Ε΄

Μή ἐνδύεσαι μονον μέ φύλλα

 

Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό τήν Ἐπιστολή:  Α΄ , Β΄ , Γ΄ , Δ΄ ,

Μή ἐνδύεσαι μόνο μέ φύλλα (Ἐπιστολή Ε΄).

...ὁ πόλεμος του ἐχθροῦ μετά τρία-τέσσερα ἔτη ἀρχίζει. Διότι τότε ἡ χάρις συστέλλεται πρός δοκιμασίαν. Καί ἡ λαμπάδα σβέννυται. Καί τά νῦν ὡραῖα φαινόμενα-ὅπου πράγματι εἶναι ὡραῖα-τότε φαίνονται ἄσχημα, μαῦρα καί σκοτεινά. Δι' αὐτό αὐτά ὅπου τώρα σοῦ συμβαίνουν μήν τά ἔχῃς ποσῶς διά πειρασμούς. Καθότι ἄλλος φρουρεῖ. Καί, ἀφοὺ, ἀγαπητόν μου παιδί, ζητῆς παρ' ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ συμβουλήν, ἄκουσον:

Μή ἐνδύεσαι μόνον μέ φύλλα, ἀλλά ἅπλωσε τές ρίζες βαθειά νά εὕρῃς πηγή, ὠσάν ὅπου κάμνουν τά πλατάνια. Ὥστε νά ἀρδεύεσαι συνεχῶς ὕδωρ, καί συνεχῶς νά βλαστάνῃς. Καί ὅταν ἐπέλθῃ σοι ξηρασία, νά μήν πάθῃς καμμίαν ἀλλοίωσιν. Καθότι εὕρες ἰδίαν πηγήν. Καί ὅταν σβήσῃ ἡ νῦν, οἵαν κατέχεις λαμπάδα, ἐσύ θά ἔχῃς ἀνάψει ἄλλην διά τῶν ἔργων σου. Καί ποσῶς δέν θά πάσχῃς σκοτίαν. Ὁ δέ τρόπος τῆς ἀποκτήσεως τούτων εἶναι· 

Πρῶτον ἡ τελεία καί ἀδιάκριτος εἰς ὅλους ὑπακοή.

 Ἐξ αὐτῆς γεννᾶται ταπείνωσις.

Τῆς ταπεινώσεως γνώρισμα εἶναι τά ἀμέτρητα δάκρυα, ὅπου ἐπί τρία-τέσσερα ἔτη τρέχουν ἐν εἴδει πηγῆς. 

Ἐξ αὐτῶν γεννᾶται ἡ ἀδιάλειπτος προσευχή, ἡ λεγομένη νοερά προσευχή. Ὅπου, μόλις εἰπῆς· - Ἰησοῦ μου γλυκύτατε! τρέχουν τά δάκρυα. Μόλις εἰπῇς· - Παναγία μου!  δέν δύνασαι νά κρατήσῃς.

Ὁπότε ἐξ αὐτῶν γεννᾶται μία γαλήνη εἰς ὅλον τό σῶμα καί τελεία εἰρήνη.

Ἕνας ἀδελφός ἠθέλησε κάποτε νά καρτήσῃ τόν ἑαυτόν του-ἐπειδή εἶχον κινήσει τά δάκρυα καί κάποιος τήν θύραν ἐκτύπησε-καί δέν ἐδυνήθη, μέχρις ὅτου παρῆλθον· τόσην δύναμιν ἔχουν.

Ἐάν λοιπόν αὐτά ἀποκτήσῃς, δέν φοβεῖσαι νά πάθῃς ἀλλοίωσιν. Διότι γίνεσαι ἄλλης φύσεως ἄνθρωπος. Ὄχι ὅτι ἀλλάσσει ἡ φύσις, ἀλλά τά ἰδιώματα αὐτῆς μεταλλάσσει ἡ χάρις διά τῶν τοῦ Θεοῦ θείων ἐνεργειῶν.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ" Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή Γ΄ Πρός Μοναχόν εἰσερχόμενον εἰς τό στάδιον τῆς ἀθλήσεως

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ"

Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ἐπιστολή Γ΄

Πρός Μοναχόν εἰσερχόμενον εἰς τό στάδιον τῆς ἀθλήσεως

 

Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό τήν Ἐπιστολή:  Α΄ , Β΄ ,

 

Πρός Μοναχόν εἰσερχόμενον εἰς τό στάδιον τῆς ἀθλήσεως  (Ἐπιστολή Γ΄).

...Ὅθεν, τέκνον μου, τώρα πού εἶναι ἀρχή φρόντισε νά γνωρίσῃς τόν ἑαυτόν σου καλῶς, διά νά βάλῃς θεμέλιον στερόν τήν ταπείνωσιν. Φρόντισε νά μάθῃς τήν ὑπακοήν, νά ἀποκτήσῃς τήν εὐχήν.

Τό "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με" ἄς εἶναι ἡ ἀναπνοή σου. 

Μή ἀφήνῃς τό νοῦν σου ἀργόν, διά νά μή διδαχθῇς τά κακά. Μή ἀφήνεσαι νά κυττάζῃς τάς ἐλλείψεις τῶν ἄλλων, διότι, χωρίς νά τό ἐννοῇς, θά εὑρίσκεσαι συνεργός τοῦ πονηροῦ καί ἀπρόκοπος εἰς τό ἀγαθόν. Μή συμμαχῇς ἐν ἀγνοίᾳ μέ τόν ἐχθρόν τῆς ψυχῆς σου.

Ὥς πολυμήχανος ὁ ἐχθρός γνωρίζει καλῶς νά κρύπτεται πίσω ἀπό τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες. Ὁπότε διά νά κτυπήσῃς αὐτόν, πρέπει νά πολεμήσῃς, νά θανατώσῃς τόν ἑαυτόν σου-ὅλα τά πάθη. Ὅταν ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἀποθάνῃ, τότε θά καταργηθῇ ἡ δύναμις τοῦ ἐχθροῦ καί ἀντικειμένου.

Δέν εἶναι ἡμῶν ἡ πάλη πρός ἄνθρωπον, ὅπου τυχόν ἠμπορεῖς νά τον θανατώσῃς μυριοτρόπως, ἀλλά εἶναι πρός τάς ἀρχάς καί ἐξουσίας τοῦ σκότους. Δέν πολεμοῦνται μέ γλυκά καί λουκούμια, ἀλλά μέ δακρύων ὀχετούς, μέ πόνον ψυχῆς ἕως θανάτου, μέ ἄκραν ταπείνωσιν καί μεγίστην ὑπομονήν. Νά τρέχῃ αἷμα ἀπό ὑπερκόπωσιν τῆς εὐχῆς. Νά πέφτῃς βδομάδες ἐξηντλημένος ὡς βαρειά ἀσθενής. Καί νά μήν παραιτῆσαι τῆς μάχης, ἕως νά νικηθοῦν καί ὑποχωρήσουν οἰ δαίμονες. Ὁπότε λαμβάνεις ἐλευθερίαν παθῶν.

Καί λοιπόν, τέκνον μου, βίασε σεαυτόν ἐξ ἀρχῆς νά εἰσέλθῃς διά τῆς στενῆς πύλης· διότι μόνη αὐτή εἰσάγει εἰς τήν εὐρυχωρίαν τοῦ Παραδείσου. Κόπτε καθ' ἡμέραν καί ὥραν τό θέλημά σου καί μή ζητῇς ἄλλην ὁδόν πλήν αὐτῆς. Αὐτήν ἐπεριπάτησαν οἱ πόδες τῶν ὁσίων Πατέρων. Ἀποκάλυψον καί σύ πρός Κύριον τήν ὁδόν σου καί αὐτός σέ ὁδηγήσει. Ἀποκάλυψον εἰς τόν Γέροντα τούς λογισμούς σου καί αὐτός σέ θεραπεύει. Μή κρύψῃς ποτέ λογισμόν σου, διότι ἐντός αὐτοῦ εὑρίσκεται κεκρυμμένη ἡ πονηρία τοῦ διαβόλου· ἐν τῷ λέγειν ἀφανίζεται. Μή ἀποκαλύψῃς σφάλμα ἑτέρου, εἰς δικαίωσιν ἐδικήν σου, διότι εὐθύς ἠ χάρις ἀποκαλύπτει τά ἰδικά σου, ὅπου μέχρι τοῦ νῦν σέ ἐσκέπαζεν. Ὅσον ἐσύ ἐν ἀγάπῃ σκεπάζεις τόν ἀδελφόν, τοσοῦτον ἡ χάρις θάλπει καί φυλάττει σε ἀπό συκοφαντίας ἄνθρώπων.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή Β΄ Πρός τόν αὐτόν περί τῆς εὐχῆς, καί ἀπόκρισις ἐρωτήσεων

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ"

Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ἐπιστολή Β΄

Πρός τόν αὐτόν περί τῆς εὐχῆς,

καί ἀπόκρισις ἐρωτήσεων 
 

 

Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό τήν Ἐπιστολή:   Α΄ , 

Πρός τόν αὐτόν περί τῆς "εὐχῆς, καί ἀπόκρισις ἐρωτήσεων" (Ἐπιστολή Β΄).

 

...Ἡ εὐχή ἔτσι πρέπει νά λέγεται μέ τόν ἐνδιάθετον λόγον. Ἀλλ' ἐπειδή εἰς τήν ἀρχήν δέν τήν ἔχει συνηθίσει ὁ νοῦς, τήν ξεχνᾶ. Δι' αὐτό τήν λέγεις, πότε μέ τό στόμα καί πότε μέ τόν νοῦν. Καί αὐτό γίνεται μέχρις ὅτου τήν χορτάσῃ ὁ νοῦς καί γίνῃ ἐνέργεια.

Ἐνέργεια λέγεται ἐκεῖνο ὅπου, ὅταν λέγῃς τήν εὐχήν, αἰσθάνεσαι μέσα σου-χαρά καί ἀγαλλίασις-καί θέλεις διαρκῶς νά τήν λέγῃς.

Λοιπόν, ὅταν παραλάβῃ ὁ νοῦς τήν εὐχήν καί γίνῃ αὐτή ἡ χαρά πού σοῦ γράφω, τότε θά λέγεται μέσα σου ἀδιαλείπτως, χωρίς τήν βίαν τήν ἐδικήν σου. Αὐτό λέγεται αἴσθησις-ἐνέργεια· ἐπειδή ἡ χάρις ἐνεργεῖ χωρίς τήν θέλησιν τοῦ ἀνθρώπου. Τρώγει, περιπατεῖ, κοιμᾶται, ξυπνᾶ, καί μέσα φωνάζει διαρκῶς τήν εὐχήν. Καί ἔχει εἰρήνην, χαράν. 

Τώρα, διά τάς ὥρας τῆς προσευχῆς· ἐπειδή εἶσαι εἰς τόν κόσμον καί ἔχεις διάφορες μέριμνες, βιάζου συνεχῶς νά μή ἀμελήσῃς.  

 Διά τήν "θεωρίαν" ὅπου ζητεῖς, αὐτοῦ δύσκολον εἶναι· θέλει ἀπόλυτον ἡσυχίαν. 

ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής Ἐπιστολή Α΄ Πρός νέον ἐρωτήσαντα περί τῆς "εὐχῆς"

"ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ"

Ἀνθολόγιο ἀποσπασμάτων ἐπιστολῶν ἐκ τοῦ βιβλίου

Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ἐπιστολή Α΄

Πρός νέον ἐρωτήσαντα περί τῆς "εὐχῆς" 

 

Πρός νέον ἐρωτήσαντα περί τῆς "εὐχῆς" (Ἐπιστολή Α΄).

...Λοιπόν ἡ πρᾶξις τῆς νοερᾶς προσευχῆς εἶναι νά βιάσῃς τόν ἑαυτόν σου νά λέγῃς συνεχῶς τήν εὐχήν μέ τό στόμα, ἀδιαλείπως. Εἰς τήν ἀρχήν γρήγορα· νά μήν προφθάνῃ ὁ νοῦς νά σχηματίζῃ λογισμόν μετεωρισμοῦ. Νά προσέχῃς μόνον στά λόγια: "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με". Ὅταν αὐτό πολυχρονίσῃ, τό συνηθίζει ὁ νοῦς καί τό λέγει. Καί γλυκαίνεσαι ὠσάν νά ἔχῃς μέλι στό στόμα σου. Καί θέλεις ὅλο νά τό λέγῃς. Ἄν τό ἀφήνῃς, στενοχωρεῖσαι πολύ.

Ὅταν τό συνηθίσῃ ὁ νοῦς καί χορτάσῃ-τό μάθῃ καλά-τότε τό στέλνει εἰς τήν καρδίαν. Ἐπειδή ὁ νοῦς εἶναι ὁ τροφοδότης τῆς ψυχῆς καί ὅ,τι καλόν ἡ πονηρόν ἰδῇ ἤ ἀκούσῃ ἡ δουλειά του εἶναι νά τό κατεβάσῃ εἰς τήν καρδίαν, ὅπου εἶναι τό κέντρον τῆς πνευματικῆς καί σωματικῆς δυνάμεως τοῦ ἀνθρώπου, ὀ θρόνος τοῦ νοῦ· λοιπόν, ὅταν ὁ εὐχόμενος κρατάῃ τόν νοῦν του νά μήν φαντάζεται τίποτε, ἀλλά προσέχει μόνον στά λόγια τῆς εὐχῆς, τότε ἀναπνέοντας ἐλαφρά μέ κάποιαν βίαν καί θέλησιν ἐδικήν του τόν κατεβάζει εἰς τήν καρδίαν· καί τόν κρατεῖ μέσα δίκην κλεισούρας, καί λέγει μέ ρυθμόν τήν εὐχήν:

-Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με!

Εἰς τήν ἀρχήν λέγει μερικές φορές τήν εὐχήν καί παίρνει μίαν ἀναπνοήν. Κατόπιν, ὅταν συνηθίσῃ νά στέκῃ ὁ νοῦς εἰς τήν καρδίαν, λέγει εἰς κάθε ἀναπνοήν μίαν εὐχή. "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ": ἐμβαίνει ἡ ἀναπνοή, "ἐλέησόν με": ἐβγαίνει. Αὐτό γίνεται μέχρις ὅτου ἐπισκιάσῃ καί ἀρχίσῃ νά ἐνεργῇ ἡ χάρις μέσα εἰς τήν ψυχήν· μετά πλέον εἶναι θεωρία.

Λοιπόν παντοῦ λέγεται ἡ εὐχή· καί καθήμενος καί στό κρεβάτι καί περιπατώντας καί ὄρθιος. "Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, ἐν παντί εὐχαριστεῖτε", λέγει ὁ Ἀπόστολος. Δέν πρόκειται ὅμως μόνο ὅτνα πλαγιάζῃς νά προσεύχεσαι. Θέλει ἀγῶνα· ὄρθιος-καθήμενος. Ὅταν κουράζεσαι, κάθεσαι. Καί πάλιν ὄρθιος. Νά σέ πιάνῃ ὁ ὕπνος. 

Αὐτά λέγοντια "πρᾶξις". Δεικνύεις τή προαίρεσίν σου εἰς τόν Θεόν· τό δέ πᾶν ἔγκειται εἰς Αὐτόν, ἐάν σοῦ δώσῃ. Ὁ Θεός εἶναι ἡ ἀρχή καί τό τέλος. Ἡ χάρις Του ἐνεργεῖ ὅλα. Αὐτή εἶναι ἡ κινητήριος δύναμις.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

Ἀπό: Ἱστολόγιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

13 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ που έμαθα από τον π.Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο

                                                            του κ. Δημητρίου Θανασά

 ΚΑΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΛΕΓΕ

1. Μή γκρινιάζεις
2. Ο σκοπός σου είναι να γίνεις Άγιος
3. Ανάμεσα σ'εσένα και σ'εμένα, είναι ο Χριστός
4. Η Ορθοδοξία είναι πάνω απ' την Ελλάδα
5. Μετανόησε Εδώ και Τώρα
6. Η Εκκλησία είναι μια τρέλλα
7. Όλα επιτρέπονται, εκτός από Αμαρτία και Αίρεση
8. Ο Χριστός κ η Ελπίδα δεν χάνονται ποτέ
9. Όταν συμβεί κάτι κακό, να ρωτάς "πώς το αξιοποιώ"
10. Η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο παθών
11. Να τρίβεσαι συνέχεια στο Χριστό
12. Ταπείνωση, πραότητα, ευχή
13. Στην οικογένεια, έχουμε ΜΟΝΟ Υποχρεώσεις, και κανένα Δικαίωμα

Πώς να αντιμετωπίζουμε την συκοφαντία (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Πώς να αντιμετωπίζουμε την συκοφαντία (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου) Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού… Μολονότι δεν είναι εύκολο, πρέπει οπωσδήποτε να συμφιλιωθείτε με τους συκοφάντες σας. Με μίσος στην καρδιά, δεν μπορεί να σωθεί κανείς. Γι΄αυτό οφείλουμε να αντιδρούμε με αυταπάρνηση στα εμπαθή αισθήματά μας. Έτσι εξαφανίζονται και οι θλίψεις. Η εμπάθεια, βλέπετε, είναι που γεννάει τη θλίψη. Γνωρίζω πόσο δύσκολα υποφέρεται η συκοφαντία. Είναι λάσπη -μα λάσπη ιαματική. Υπομονή! Αργά ή γρήγορα θα λήξει η δοκιμασία. Ο Γιατρός των ψυχών θα αφαιρέσει το τσουχτερό κατάπλασμα… Συκοφαντούσαν και τον Κύριο: «Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών» (Ματθ. 11:19). «Δαιμόνιον έχει και μαίνεται» (Ιω. 10:20). Τι μεγάλη δόξα, να μετέχουμε στα παθήματα του Χριστού! Σηκώστε ταπεινά κι αγόγγυστα το σταυρό σας. Μη λιποψυχείτε. Αν η συνείδησή σας δεν σας κατακρίνει, μπορείτε να υψώνετε πάντα με θάρρος το βλέμμα σας στο Θεό και να στέκεστε με παρρησία μπροστά Του. Τι πιο σπουδαίο απ’ αυτό;… Να ζείτε και να φέρεστε φυσιολογικά. Το πώς σας βλέπουν οι άλλοι να μην το λογαριάζετε. Μόνο του Θεού η κρίση έχει βαρύτητα, ως αλάθητη. Εμείς οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε καλά-καλά ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό, πολύ περισσότερο τον πλησίον. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου *** *** *** Διαβάζουμε από το βιβλίο «Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή, Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Εκδ. ε΄, 2005, σ. 18-19 - See more at: http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/03/blog-post_5658.html#sthash.lKmhqDec.dpuf